آلودگی هوا عبارت است از حضور یک و یا بیش از یک آلاینده در هوای آزاد مانند گرد و خاک ، دود غلیظ ، گاز مه آلود ، بوی نامطبوع به مقدار کافی ، با خواص مشخص و تداوم که میتواند حمایت انسان ، گیاه و جانوران و اصول انسانی را به مخاطره اندازد.
ادامه مطلب+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت
13:47 توسط سلیمانی |
|
سيليكاژل اولين بار در سال 1919 ميلادي توسط پروفسور شيميدان به نام والتر . آ . پاتريك از دانشگاه جان هاپكينز بالتيمور به ثبت رسيد . اگر چه قبل از آن در ماسك هاي ضد گاز در جنگ جهاني اول استفاده مي شده است براي مقابله با گاز هاي سمي و گاز هاي اشك آور و در جنگ جهاني دوم در نگه داري تجهيزات و مهمات و داروي پني سيلين در بهترين شرايط . البته بعضي از محققان تاريخ كشف آن را به سال 1640 هم نسبت مي دهند . كاربرد ها در صنايع تهويه ، صنايع جنگ ، الكترونيك ، دارو سازي و كروماتوگرافي ستوني و صنايع غذايي ، در تهيه بنزين با اكتال بالا ، تهيه برتادين از الكل و همچنين جزء لاينفك فرايند ساخت لاستيك مي باشد . سيليكاژل يك جسم پر منفذ دانه دانه اي (گرانول) مي باشد از واكنش شيميايي بين سيليكات سديم (شيشه مايع) و اسيد سولفوريك ساخته مي شود . اكسيد سيليسيوم يا سيليكا با علامت اختصاري sio 2تركيب شبيه ماسه هاي دريا دارد و برخلاف اسم آن ژل نيست بلكه جامد است . تفاوت بين سيليكاژل و ماسه در اين است كه ماسه يك جسم كريستالي (بلوري) و بدون منفذ است در صورتي كه سيليكاژل يك جسم غير كريستالي و بي نظم و با منافذ بسيار زياد مي باشد . قطر منافذ موجود 5 الي 3000 آنگستروم مي باشد و توانايي جذب مولكول ها تا اين ابعاد را خواهد داشت .
غالبا به صورت دانه دانه اي توليد مي شود ولي در بعضي مصارف خاص به صورت پودر ريز با ميانگين اندازه ي 63-40 ميكرومتر هم ساخته مي شود . در داخل هر دانه گرانول يك شبكه از سوراخ هاي ميكروسكوپي وجود دارد كه مي تواند آب را در خود نگه دارد كه به اين پديده جذب سطحي (جامد) يا adsorption مي گويند .
سيليكاژل به دست آمده از نظر ساختاري بدون شكل مي باشد ولي از نظر ظاهري شبيه دانه هاي كريستال به نظر مي آمد و هم جنين مي توان گفت كه سيليكاژل يك ماده جذب كننده بي بو ، بي مزه و غير سمي مي باشد . - فرمول شيميايي sio 2- وزن مولكولي 08/60- نقطه ذوب 1610- نقطه جوش 2230قابل ذكر است كه به هر سيليكاتي كه قابليت جذب آب را داشته باشد زئوليت گفته مي شود كه مي تواند از تركيب از تركيب عناصر ديگر با سيليكا (sio 2)به دست مي آيد مانند سيليكات آلومينيوم (Alsio 2) بعضي مواقع دانستن زمان به اشباع رسيدن سيليكاژل بسيار مهم است كه مي توان از مواد حساس به رطوبت به عنوان نمايش گر (indicator) استفاده كرد . مثلا شايع ترين آن ها كه در حدود 60 سال استفاده شده كلرايد كبالت CoCl 2 مي باشد . كه وقتي خشك است به رنگ آبي پر رنگ است و پس از عمل جذب آب اشباع شدن به صورتي تغيير رنگ مي دهد . كه البته تنفس عميق اين ماده سرطان زاست و اتحاديه اروپا طي بخشنامه EEC /548 / 67 آن را جزء مواد خطرناك قرار داده و لازم است هر سيليكاژلي كه حاوي اين نمايش گر مي باشد با برچسب خطرناك مشخص شود كه البته سيليكاژل خالص و بدون CoCl 2 همانند ماسه بي خطر مي باشد كه در چيلر هاي جذبي از نوع بدون نمايش گر آن يعني سيليكاژل سفيد استفاده مي شود . نوع ديگر و معمول انديكاتور ماده فنول فنالئين است كه پس از جذب آب به رنگ زرد در مي آيد . مشكل سمي بودن نمايش گر ها به سهولت حل شده است با استفاده از مواد ارگانيك مانند فنول فتالئين كه ذكر شد و نمايش گر هايي كه بر پايه ي نمك هاي آهن و يا كلريد مس هستند . (Envirogel) سيليكاژلي با نمايش گر نارنجي مي باشد كه پس از اشباع به رنگ سبز در مي آيد و انواع ديگري كه از قهوه اي كهربايي به آبي روشن و يا نارنجي به بي رنگ تبديل مي شود.
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت
9:58 توسط سلیمانی |
|
تا پيش از قرن نوزدهم ميلادي تبريد تنها به حمل ونقل يخ از مناطق سردسير به مناطق گرم سير و نگهداري آن در محفظه هاي مخصوص و يا زير زمين و همچنين ساخت يخ در زير زمين (گودالهايي را در زير زمين حفر مي كردند و آنها را از آب پر مي كردند در فصل زمستان آب يخ مي زد و سپس در فصل تابستان ازآن استفاده مي كردند.) و نيز نگهداري برف فشرده در مكانهاي مخصوص براي استفاده در فصول گرم سال محدود بود.در سال 1834 اولين ماشين تبريد دستي در انگلستان تحولي در صنعت تبريد به وجود آورد ،قبل از آن ميشل فاراده در سال 1824 يك سلسله آزمايشات براي تبديل بعضي گازهاي پايدار به مايع انجام داد كه مبناي كار ماشينهاي جذبي قرار گرفت اگرچه فاراده در زمان خودش نتوانست از اين آزمايشات براي توليد برودت بهره بگيرد ولي مقدمه اي شد براي آيندگان . در سال 1851 يك مخترع آمريكايي يك ماشين يخ ساز با مبرد هوا ساخت و در سال 1859 سيكل جذبي با استفاده از آمونياك بعنوان ماده مبرد وآب به عنوان جاذب توسط فرديناندكاره مورد استفاده قرار گرفت اين سيتم اولين بار در ايالات متحده آمريكا براي ساخت چيلر هاي جذبي استفاده شد .سپس در سال 1860 اولين ماشين اتر سولفوريك براي ايجاد برودت در صنايع نوشابه سازي در استراليا ساخته شد بعد ها در سال 1880 اولين كارخانه يخ مصنوعي ساخته شد و اين كارخانه اولين قدم در عمومي سازي صنعت تبريد بود. در سال 1890 تبريد تراكمي و جذبي رواج يافت البته در اوايل پيدايش تبريد تراكمي ،دستگاههاي موجود حجيم وگران بودند و راندمان زيادي نداشتند و مي بايست فردي متخصص از آنها نگهداري مي نمود به همين دليل تبريد مكانيكي صرفا به چند كاربرد بزرگ محدود مي شد. يكي از دلايل عدم پيشرفت تبريد مكانيكي در دهه هاي اوليه استفاده از بخار براي چرخاندن كمپرسور بود ،با اختراع و پيشرفت موتودهاي الكتريكي و همچنين تهيه مبرد هاي بي خطر توليدات صنايع تبريد و تهويه مطبوع به نقطه اوج خود رسيد و دستگاههاي هواساز كوچك و يخچالها و فريزرهاي خانگي به ميزان قابل توجهي توليد گرديد و هنوز هم تكامل و پيشرفت ادامه دارد.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت
9:28 توسط سلیمانی |
|
او یک قرن پیش در شمال شرقی ایالات متحده امریکا زندگی می کرد. ویلیس هاویلند کریر تنها فرزند یک خانواده پر جمعیت بود که تمام دوران کودکی خود را در بین بزرگسالان خانواده از قبیل پدربزرگ و مادر بزرگ و عموی خود گذراند. او پس از گذراندن دوران متوسطه وارد دانشگاه کورنل در شهر ایتاکا در ایالت نیویورک گردید و در دوران کارشناسی با وجود بورسیه بودن جهت کسب درآمد، مجبور بود کارهائی از قبیل چمن زدن، هیزم ریختن در کوره ها و غیره را انجام دهد. او در ژوئن ۱۹۰۱ با در دست داشتن مدرک مهندسی مکانیک به استخدام شرکت بوفالو در آمد و شروع به طراحی سیستم های حرارتی، جهت خشک کردن رطوبت الوار و قهوه نمود. کریر دراین دوران به این نتیجه رسید که اطلاعات موجود به هیچ عنوان جهت طراحی یک سیستم مهندسی کارآمد کافی نبوده و از آن رو او خود شروع به تحقیق در زمینه حرارت هوای خروجی که از روی لوله های بخارآب عبور می کند، نمود و به نتایج شگفت انگیزی رسید و این امر در همان ابتدا مبلغی معادل 40000 دلار برای شرکت صرفه جوئی به ارمغان آورد که این مبلغ صرف اصلاح سیستمهای ضعیف از قبل طراحی شده گردید. کریر در سال ۱۹۰۲ اولین سیستم تهویه مطبوع خود را طراحی نمود. مشتری او چاپخانهای بود که با مشکل چاپ رنگ روبرو بود چون تغییر در گرما و رطوبت محیط موجب تغییر در همنشینی رنگها می شد. نزدیک به دو دهه اختراعات کریر این مکان را فراهم آورده بود تا در محیط های صنعتی دما و رطوبت به صورت علمی تحت کنترل در بیاید. در سال ۱۹۰۶ کریر اولین اختراع خود، وسیلهای برای تصفیه هوا، را به ثبت رساند. کارخانجات نساجی جنوب آمریکا از اولین استفاده کنندگان سیستم جدید کریر بودند. کمبود رطوبت در محیط کارخانجات نساجی بلمونت موجب افزایش بار الکتریسیته ساکن در پنبه شده و این امر موجب سختی و تیرگی پارچه می گردید. سیستم کریر رطوبت موجود در محیط را افزایش داد و در یک حد مطلوب پایدار نمود که این امر موجب از بین رفتن مشکل به وجود آمده گردید. اولین مشتری خارجی سیستم جدید کریر، یک کارخانه نساجی واقع در یوکوهامای ژاپن بود که در سال ۱۹۰۷ این سیستم را خریداری نمود.
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت
9:9 توسط سلیمانی |
|
